Waarom we onze IP66-verwarmers onder zware omstandigheden testen
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronica. Er is veel stoom, er kunnen waterdruppels rechtstreeks op de apparaten terechtkomen, en de temperatuurschommelingen zijn zo groot dat de meeste apparaten het niet overleven.
We bouwen onze infraroodlampen volgens de IP66-standaarden. Maar een classificatie op een specificatiesheet zegt in werkelijkheid niets over de werking van het apparaat onder echte omstandigheden. Daarom laten we elke levering door intensieve testen gaan. We willen weten of de afsluiting nog steeds goed werkt, zelfs nadat de klant het apparaat heeft geïnstalleerd.
Het ‘ademen’-probleem
Een IP66-classificatie is prima om stof en hoge drukken tegen te houden. Maar de fysica is complex. Wanneer het infraroodelement begint te werken, wordt het erg heet. Het behuizingselement zwelt op. Zodra het apparaat uitgeschakeld wordt, krimpt het weer ineen. Het is net alsof het apparaat ademt.
Dit constante uitzetten en krimpen kan ervoor zorgen dat vocht via kleine openingen in het behuizingselement of waar de kabels naar binnen gaan, binnendringt. Het is een langzaam proces, maar het kan fataal zijn. Als het vocht contact maakt met de hoge-spanningscontactpunten? Dan is het apparaat kapot.
Om dit te voorkomen, plaatsen we onze apparaten in kamers met hoge luchtvochtigheid en zetten we de stroom steeds weer aan en uit. Op deze manier simuleren we jarenlang gebruik in een paar weken tijd. Als er een zwakke plek is, vinden we die hier, niet thuis bij de klant.
Het gaat niet alleen om water
Stoom is gevaarlijk: het bevat ionen die metaal kunnen aantasten. We controleren regelmatig of de reflectoren niet oxideren en of de isolatie van de kabels niet verslechtert onder constante vochtbelasting. Als de laag op het verwarmende element begint te loslaten of de contactpunten roesten, verliest het apparaat warmte. Dan betaal je voor warmte die je eigenlijk niet krijgt.
Het evenwicht vinden
Hier wordt het een beetje ingewikkeld. Je zou denken: “Maak het gewoon beter afgesloten!” Maar als we het behuizingselement volledig luchtdicht maken, heeft de warmte nergens naartoe te gaan. De warmte blijft dan vastzitten, waardoor het apparaat te vroeg kapotgaat.
Het is een soort spanningsveld. We moeten het juiste evenwicht vinden: de afsluiting moet stevig genoeg zijn om de stoom buiten te houden, maar het volume van het behuizingselement moet groot genoeg zijn zodat het apparaat kan ademen en de warmte kan afgeven.
Het vereist veel aanpassingen, maar dit is de enige manier om ervoor te zorgen dat het apparaat echt lang meegaat.