Dlaczego poddajemy lampy łazienkowe takim trudnym warunkom? Bądźmy szczerzy: łazienki stanowią prawdziwą przeszkodę dla elektroniki. Panuje tam duża ilość pary wodnej, nagłe zmiany temperatury oraz ciągła wilgoć w powietrzu. Gdybyśmy tylko przetestowali lampę na suchym stole i uznałibyśmy ją za sprawną, prawdopodobnie po kilku miesiącach przestanie działać. To kwestia czasu, zanim dojdzie do uszkodzeń lub wygaśnięcia lampy. Problem polega na tym, że para wodna potrafi przeniknąć do środka – znajduje drobną szczelinę pomiędzy rurką kwarcową a elementami elektrycznymi i po prostu wdziera się do środka. Gdy wilgoć dotrze do elektrod, wszystko idzie nie tak: dochodzi do utleniania, dziwnych ucieków prądu, a w końcu lampa przestaje działać. Dlatego stosujemy testy wytrzymałości na wysoką temperaturę i wilgotność. W rzeczywistości umieszczamy lampy w komorze o wysokiej temperaturze i wilgotności, aby sprawdzić, jak radzą sobie w takich warunkach. Chcemy, aby lampy awaryjnie przestały działać właśnie tutaj, w naszym laboratorium, a nie w sufitach klientów. Szukamy punktu, w którym lampa przestanie funkcjonować. Lampa może wyglądać dobrze po jednym dniu testowania, ale po 500 godzinach pracy nagle przestaje działać. Dociskamy je, aż w końcu pękają, aby sprawdzić, czy uszczelnienia i połączenia między szkłem a metalem są wystarczająco mocne. Sprawdzamy też, czy kwarc nie zmienia koloru, czy gaz halogenowy nie ulatnia się. Ale jest tu jeden haczyk: nie można po prostu zamknąć lampy za pomocą dużych ilości kleju. Jeśli uszczelnienie jest zbyt sztywne, szkło nie może się rozszerzać pod wpływem ciepła. Jeśli przesadzimy, rurka może pęknąć już po uruchomieniu lampy na pełnej mocy. To kwestia balansu – musi być na tyle szczelne, by zapobiec dostępowi wody, ale na tyle elastyczne, by nie pęknąć pod wpływem ciśnienia. Robimy to nie po to, by wyglądać lepiej w broszurach. Robimy to dlatego, że uszkodzona lampa w oprawie sufitowej stanowi problem do naprawienia, a co ważniejsze, stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa. Jeśli lampa nie może przetrwać testów w naszej komorze, to po prostu nie opuszcza budynku. Proste.